Leren buiten school

Logo Peer2Peer University

[dit bericht verscheen eerder op www.koopaladvies.nl]

Laat ik maar met de deur in huis vallen: Leren vindt volgens mij overal en altijd plaats. Een dag niet geleerd, is een dag niet geleefd!
Sommigen beweren, overigens zonder echte wetenschappelijke bewijzen, dat meer dan 80 procent van het leren buiten de officiële instanties om gaat.
Hierbij twee voorbeelden van het leren (of “onderwijs” zo u wilt) dat anders ingericht is dan we gewend zijn (let op: voorbeelden zijn in het Engels). Allereerst de Peer2Peer University, afgekort P2PU. De missie van P2PU is lekker simpel: Learning for everyone, by everyone, about almost anything. Dit is een citaat van hun missie:

The Peer 2 Peer University is a grassroots open education project that organizes learning outside of institutional walls (..). P2PU creates a model for lifelong learning alongside traditional formal higher education. Leveraging the internet and educational materials openly available online, P2PU enables high-quality low-cost education opportunities.

De P2PU wordt op dit moment financieel ondersteund door enkele bekende stichtingen, namelijk de Hewlett Foundation en de Shuttleworth Foundation. Op dit moment kun je gratis de verschillende cursussen volgen, maar er wordt ook nagedacht over het vragen van een kleine bijdrage voor deelname. Dit zou dan een tweeledig doel dienen: a) het gedeeltelijk afdekken van de kosten, en b) het opwerpen van een drempeltje, zodat niet Jan en Alleman zich inschrijven, en vervolgens toch uiteindelijk niet meedoen.
Een tweede voorbeeld is van een heel andere orde. Dit betreft een persoonlijk initiatief van Hans de Zwart. Hans was één van de oprichters van de Moodle vereniging in Nederland. Hans werkt bij Shell als Innovation Manager Learning Technologies, en heeft via zijn netwerk een leesclub gestart over het boek Learning in 3D, Adding a New Dimension to Enterprise Learning and Collaboration (Kapp en O’Driscoll). Hans probeert op deze manier zijn netwerk in te zetten om gezamenlijk iets te leren, door het lezen van en reflecteren op het genoemde boek. Er wordt daarbij wekelijks een telefonische conferentie georganiseerd, en via bijvoorbeeld Twitter worden er gedachten, meningen etc uitgewisseld over het boek. Helaas kon ik niet meedoen aan dit initiatief, maar ik ga natuurlijk wel volgen hoe het gaat met de leesclub. Want dat is ook het “nieuwe onderwijs”: dat het meestal in relatieve openbaarheid plaatsvindt, en eigenlijk iedereen zich kan gedragen als een passieve lerende (maar ja, wat is eigenlijk passief in dit geval?). En daarmee toch iets opsteekt, ondanks een relatief geringe inspanning.
Andere voorbeelden van nieuw onderwijs? Laat het weten in de reacties!

Comments are closed.