Leerlandschappen als verbindende taal

In veel organisaties bestaat een scheiding tussen de ICT afdeling en HR. Deze scheiding wordt vaak sterker als de organisatie veel gebruik maakt van ICT om de eigen processen te ondersteunen. Denk dan aan overheden (en vooral de uitvoeringsinstanties als Belastingdienst en UWV), energiebedrijven en banken. In de praktijk leidt dit regelmatig tot een scheiding van verantwoordelijkheden.  Eén afdeling is opgesteld voor het invoeren van nieuwe processen en diensten binnen een organisatie (inclusief de ICT) en de HR afdeling vaak voor de ‘reguliere’ HR processen (werving en selectie, personeelsontwikkeling, beloning, ect.). Dit leidt tot een ongewenste situatie voor de medewerkers;

  • veel verschillende  trajecten die op zijn best enigszins gecoördineerd verlopen (maar vaak ook niet),
  • verschillen in onderwijskundige aanpak en aanbieders,
  • lage transfer van de opgedane kennis en vaardigheden naar de praktijk.

Vervelend  voor de medewerkers, maar tegelijkertijd ook zeer inefficiënt (en daarmee kostbaar) voor de organisatie als geheel. Sommige organisaties doen hier iets aan, lees verder…

Ook Rabobank Nederland kent een dergelijke scheiding van verantwoordelijkheden; een sterke ICT afdeling die ook de invoering van bedrijfssystemen begeleidt en een HR afdeling die  is opgesteld om de competenties van de medewerkers in brede zin te ondersteunen. In de laatste maanden is er veel samengewerkt tussen de afdelingen in het kader van het herinrichten van de ICT infrastructuur voor leren. Het bleek dat veel diensten van de twee afdelingen op elkaar lijken. Immers, in veel veranderinstrajecten moet ook geleerd worden. Om de afstemming tussen de afdelingen te verbeteren wordt nu gebruik gemaakt van het Leerlandschappen concept van Manon Ruijters (Ruijters, Manon; Liefde voor Leren). Belangrijkste voordeel; het ontwikkelen van een gemeenschappelijke onderwijskundige taal die ons in staat stelt om betere afspraken te maken over de (gezamenlijke) dienstverlening naar onze medewerkers.

Het concept van Leerlandschappen gaat uit van een ‘grondplaat’ waarin de eilanden (Onderzoeken, Praktiseren en Creëren) worden verbonden met bruggen, polders en een zee (de context). Interventies zoals een training, coaching, maar ook samenwerken aan een blog kunnen in dit landschap worden geplot. Zo ontstaat een goed beeld van de samenhang tussen verschillende leeractiviteiten. Of misschien wel de niet-samenhang! Het concept is natuurlijk veel uitgebreider en complexer dan ik hier nu beschrijf. Maar voor nu even voldoende.

Het ontwikkelen van een gemeenschappelijke taal doe je niet zomaar. Daar denk je als bedrijf voordelen met te kunnen halen. De beoogde voordelen voor Rabobank:

Ten aanzien van interne procesverbetering:

  • We zijn beter in staat om samen te werken omdat we elkaar beter begrijpen;
  • Verbetering in het dienstenaanbod en heldere afspraken over ‘wie doet wat’;
  • Interventies kunnen makkelijker met elkaar worden afgestemd (ontwerp op meso-niveau).

Verhogen van kwaliteit, efficiëntie en effectiviteit van het leren:

  • Betere spreiding van de interventies binnen het leerlandschap (en daarmee vergroten van de kans op blijvende performance verbeteringen);
  • Beter aansluiting op de leervoorkeuren van medewerkers;
  • Betere koppeling tussen wat mensen leren in het kader van veranderingen en algemene competentieontwikkeling.

Het is nog te vroeg om eindconclusies te trekken. De eerste stappen in het gebruik van Leerlandschappen heeft wel geleid tot de volgende inzichten…

  • Het is een goede methode om in dialoog te kunnen gaan;
  • Het heeft de overlap en gaten in de aanpak naar de lokale banken toe blootgelegd;
  • Ten aanzien van de invulling lijken we in de polder ‘samenwerkend creëren’ de meeste toegevoegde waarde te kunnen halen

Comments are closed.