Vraagt het nieuwe werken om het nieuwe leren?

In het kort is mijn antwoord op mijn zelfgestelde vraag; ‘ja’. Bij het introduceren van het Nieuwe Werken in een organisatie als de Rabobank is het Nieuwe Leren een logische en wenselijke invulling van de leervraag. Zo’n antwoord had u vast verwacht (zeker als u mijn kolom in de TvOO heeft gelezen). Waarom dit zo is en tegen welke dilemma’s we aan gaan lopen? Lees verder.

Rabobank Nieuwe Werkomgeving

De introductie van het nieuwe werken binnen de Rabobank heeft de programmanaam Unplugged gekregen. Een aantal afdeling is er al flink mee aan de slag. Tot mijn genoegen is Human Resources daarin een voorloper. Geen vaste werkplekken is misschien de meest zichtbare verandering, maar het doel ligt op een veel dieper niveau. Het gaat dan om accountability voor je werk, het op de meest effectieve en efficiente manier invullen van je werkzaamheden om zo je klant de optimale ondersteuning te bieden. Dat vraagt om regie op je werkzaamheden, doelen stellen en reflecteren op je resultaten, werken aan continu verbeteren. Waar je werk doet, wanneer, hoe en met wie bepaal je voor een (soms groot) deel zelf.Over naar leren. Als je uitgaat dat deze veranderingen in het werk gaan plaatsvinden, dan kun je niet anders dan constateren dat dit mijlenver afstaat van het oude Tayloriaanse model. Het model dat ons aan het einde van de 19e eeuw ons klassikale schoolmodel gaf. Dat oude schoolmodel, nog altijd veel te vinden in de academies en e-learnings binnen bedrijven, knelt al een tijdje. Regie bij de lerende? Plaats- en tijdonafhankelijk leren? Werken en leren combineren? Eigen doelen stellen en reflectie op de effecten van een nieuwe manier van werken op de effectiviteit van je eigen werk en dat van anderen? GRUWELIJK! Taylor zou zich omdraaien in zijn graf. En toch; het gebeurt nu gewoon! Ik zie het dagelijks om mij heen.

We bereiken naar mijn mening binnenkort een kritische massa van medewerkers die zo gaan werken. Nieuwe generaties medewerkers (en voorlopers van de oudere generaties) zullen het niet meer pikken dat ze een dag lang opgesloten worden in een klaslokaal om daar saaie presentaties aan te horen. Er is steeds meer incongruentie tussen werken en leren. Het Nieuwe Leren gaat uit van dezelfde uitgangspunten als het Nieuwe Werken en is daarmee veel meer congruent met de ontwikkelingen die we willen doormaken. Leren en werken gaan vanuit beide gezichtspunten hand in hand. En daarmee kan de nieuwe manier van werken ook niet optimaal werken als je vergeet de leerfunctie ook anders in te richten.

Mooi allemaal, maar in de praktijk loop je toch wel tegen wat dilemma’s aan. Wat doe je bijvoorbeeld met eisen die je vanuit de wetgever opgelegd krijgt? Hoe meet je competenties in een omgeving waar niet-formeel leren en informeel leren een belangrijk onderdeel is van je leeromgeving? Welke ICT ondersteuning geef je aan medewerkers voor leren? En hoe past die op de bestaande LMS inrichtingen? Hoe ontwikkel je een cultuur van nieuwe leren in een organisatie die nog sterke hierarchische kenmerken heeft (en waar soms nog wordt vastgehouden aan het oude idee ‘kennis is macht’)? Moet je bestaande programma’s vervangen door nieuwe, of is geleidelijke aanpassing voldoende? Hoe zit het eigenlijk met de financiële stromen? Vaak hele praktische vragen die de komende tijd antwoord behoeven. Ideeën, voorbeelden en ‘good-practices’ zijn welkom.

(deze blog is ook verschenen in de NVO2 blogsite en refereert naar een kolom in de TvOO)

Comments are closed.